✖ Nisa D. Dolze' ✖

 

 

 

"มันวิบัติเกินไป"

 

 

 

 เค้ารับไม่ได้~!!!  >..<

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อวันก่อน มีคนๆนึงแอดเอ็มเรามา

เราไม่ได้ประจานเขาหนา แต่มันทนไม่ได้แฮะ TT  TT

 

 

.

 

 

 

 

.

 

 

 

 

"หวัดเด เทอเช่อรายหลอค่ะ?"

 

 

 

 

=___________________=;;

 

คือ ... มันแปลว่าไรวะ?!!! เทลมีนาว!

เจอแบบนี้แล้วไม่อยากคุยด้วยเลยแฮะ TT

 

 

 

 เราเกลียดคำว่า "เช่อ" ที่สุดเลยอ่ะ!

 

 

เกลียดแบบไม่มีเหตุผลด้วย TT     TT

 

 

 

 

คือ อีแบบเล็กๆน้อยๆ มันก็ไม่อะไรหรอกหนา อย่างเช่น ...

 

อะไรฟร๊าาาาาา , แกอยู่หนายยยยยยยยยยยย , เว้ยยยยย , ว้อยยยยย , ป่ะ ฯลฯ

 

อะไรพวกเนี้ย - -"  คือมันยังยอมรับได้ไง

 

 

 

 

 

เพราะเรายอมรับอ่ะ ว่าเราก็มีวิบัติบ้าง แต่มันก็เพื่อฮาๆในบางครั้งไง =[]=

เจอทั้งประโยคแบบนั้นแล้วไม่ไหวว่ะ บล๊อคเลยอ่ะ ไม่คุยด้วยเลย

 

 

 

 

 

วัยรุ่นสมัยนี้นี่มัน!   (< เอ็งก็วัยรุ่น - -)

 

 

 

 

 

 

เอานี่ไปกินไป๊!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(กูยอมบล๊อคแหกค่ะ TT)

 

 

 

 

 

This image was resized to fit the window. Click at the picture to view the full size.

 
This image was resized to fit the window. Click at the picture to view the full size.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หึหึ!!!  สบายใจและ   ^^

 

 

 

 

 

 

(แวะมาเกรียน ไปดีกว่า~!!)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 18 Mar 2010 21:13:10 by ✖Dolze'✖

Story :: [SF]Gaho ???

Parring :: Seunghyun x Jiyong

Rate :: PG-13

Another :: Dolce

Note :: ตกลงน้องย่นชื่ออะไร กาโฮ ??? จริงป่ะ ??

ห่างหายจากการแต่งฟิคไปนาน กลับมาแล้วจ้ะ =_________=;;

อาจจะห่วยลงไปมาก และคาดเดาอะไรไม่ได้เลย - -" เป็นฟิค(ห่วยๆ)ฉลองวันแม่ค่ะ

เกี่ยวมะเนี่ย ??   5555555555555+

 

ฝากด้วยหนาาาาาา~!!!   มาลงคั่น กลัวจะลืมกันว่าบล๊อคนี้แต่งฟิคด้วย *ยิ้ม*

 

เอ้อ ภาษาอาจจะผิดๆอยู่บ้างหนา รีบลงไม่ได้เช็ค โทษทีค่า TT  TT

 

-----------------------------------------------------------------------

สองสามวันก่อนอ่ะ จียงเพิ่งจะได้หมาน้อยมาใหม่นะคุณ มันน่ารักอิ๊อ๊ะเอ๊าะแอ๊ะแอ๊กแอ๋ว(?)

มากๆเลยอ่ะ >__________< พันธุ์อะไรไม่รู้ รู้แต่ว่าเค้าได้มันมาฟรีล่ะน่า มีหน้าที่เลี้ยงก็เลี้ยงอย่างเดียว

เค้าไม่เคยสนใจจะศึกษามันหรอก 55+




"เฮ้ย!! ... หมาใครวะ?!" เสียงทุ้มต่ำโทนอะไรไม่รู้ดังลั่นมาจากห้องครัว นั่นมันเสียงไอ้พี่เทมป์นี่ ????

"เฮ๊ย!! มาอุ้มมันออกไปดิ๊ ใครก็ได้!!!" เสียงโหวกเหวกโวยวายของพี่ใหญ่ประจำบ้านยังคงดังระงมต่อไป

จียงกำลังคิดว่าหมาที่คนตัวโตว่านั่นน่ะมันคือเจ้าบอสหมาไอ้ยองเบ หรือว่า เจ้าย่น หมากูเอง ? - -"

.

 

.

"มีอะไรหรอพะ พี่ ... ? O[]o พระเจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!" ยังไม่ทันที่จียงจะได้พูดจบประโยค

คนตัวเล็กก็รีบถลาเข้าไปหาลูกชาย(?) สุดที่รักทันที

โอ๊ยแม่ง!! จียงหัวใจกระตุกวูบ TTATT ไอ้พี่เทมป์!!! มึงนี่มันนนนนนนนน ...

จียงอยากจะทึ้งกบาลตัวเองให้รู้แล้วรู้แรดกันไปเลย ภาพที่เห็นเมื่อสองวิที่แล้วคือร่างสูงใหญ่ของพี่ชายขาแร๊ป

กำลังจับขาสองข้างของหมาน้อยที่จียงตั้งชื่อให้อย่างดิบดีว่า "กาโฮ" ที่แปลว่า "คุ้มครอง" หล่ะมั๊ง????

เจ้ากาโฮหัวห้อยต่องแต่งอย่างน่าหวาดเสียว ดีนะที่เค้าวิ่งไปกระชาก(?) คืนมาทันน่ะ ไม่งั้นกาโฮลูกพ่อ

เลือดตกหัวตายแหงม~

"ทำอะไรของพี่วะ?! TT^TT" จียงอุ้มลูกหมาที่ดูยังไงก็ไม่ค่อยจะเหมือนเพราะมันตัวใหญ่เกินขนาด

ลูกหมาปกติเอาไว้ในอ้อมอก เจ้ากาโฮตัวสั่นหงึกๆ ในอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นของคนตัวเล็กอย่างน่าสงสาร

โฮฮฮฮฮฮ!!! ลูกพ่อ ปลอดภัยแล้วสินะ TT^TT ต่อไปนี้พ่อจะไม่ให้ลิงที่ไหนมาทำอันตรายกาโฮได้อีก!! หึ่ม~

"โห~ หมานายเองหรอจียง! .. ก็ดูมันเด่ะ! มันอึ๊ใส่พี่อ่ะ!!" คนตัวโตชี้สภาพขากางเกงซึ่งตอนนี้มันส่งกลิ่นเหม็น

ตลบอบอวลไปทั่วห้องครัวให้จียงดู    เอ่อ .. ตอนนี้เหมือนอยู่ในห้องน้ำเลยแฮะ - -"   จียงคิดงั้น

"แล้วทำไมต้องทำกับกาโฮอย่างงั้นล่ะ TT  TT ถ้ากาโฮไขมีนตกหัวขึ้นมาพี่จะรับผิดชอบยังไงวะ?!"

จียงหน้ามุ่ยคิ้วผูกกันเป็นปม ให้ตายเถอะ จียงโกรธจริงจังนะเนี่ย เอามาเลี้ยงไม่ทันไร

มันจะตายก็เพราะไอ้ลิงจั๊ดง่าวตัวนี้นี่แหละ - -"






เอ๊อะ! แล้วมันใช่ความผิดของผมคนเดียวซะเมื่อไหร่ล่ะ? จียงไม่ดูแลไอ้ย่นนี่ให้ดีเองนะ

มันทั้งตะกุยถุงขนมของผมหล่นลงมาแล้วฟาดกินเรียบ ไหนจะเดินเหยียบเท้าผมอีกอ่ะ -*-

แล้วล่าสุด แม่งขี้ใส่ขากางเกงกู!!! โหย~ โกรธว่ะครับโกรธ!!!

เดี๋ยวกูแม่งหนุมารถวายแหวนใส่มึงเลยดีไหม๊? ห๊า!!  ไอ้ย่นหน้าหัก!! มาตัวต่อตัวกะกูเลยดีกว่า แง่งงงงง  

"มันก็แค่หมาอ่ะ! พี่เทมป์แม่ง!! หึ่ยยยย!!!" คนตัวเล็กจงใจไม่พูดต่อ แต่กลับอุ้มลูกชายสุดที่รักเดินเชิดหน้าผ่าน

ร่างของเค้าไปเฉยเลย แถมเดินเหยียบหางเจ้าบอสลูกพ่อเบ้จนมันร้อง 'เอ๋ง' ซะดังลั่น

อีกแหนะ จียงเอ๋ย ถ้าไอ้ยองเบมันมาเห็นชอทเมื่อกี๊นะ =_________=;;

เทมโปล่ะไม่อยากนึกสภาพ 55555+

 

"อะไรวะ ?!" ว่าแล้วก็ยืนเกาหัวเป็นลิงหน้ามึน - -" แม่ง เห็นหมาสำคัญกว่าลิงอย่างเค้าเร๊อะเนี่ย ?????

เค้าเป็นถึงพี่ชายเลยนะโว๊ย แล้วไอ้ย่นนั่นมันเป็นใคร ??? (หมา -*-) จียงให้ความสำคัญกับมันมากกว่าเค้า

ได้ยังไง??

 

ไม่ยุติธรรม!!!

ในเมื่อไอ้ย่นหน้าหักมันมาแทรกความรักระหว่างเรา(??) เทมโปคิดว่ามันไม่สมควรที่จะอยู่ลอยหน้าลอยตา

ได้อีกต่อไป!  เค้าอ่ะ  แอบรักจียงอยู่นะเว้ยเฮ๊ย!!  


.

.


อุ๊บส์~! >///////< หลุดอะไรไปวะเนี่ย ???   เอ่อ ... ยังไงพวกคุณคนอ่านก็เงียบๆไว้หน่อยละกัน

อย่าไปบอกจียงล่ะ เพราะผมจะเป็นคนบอกเอง 5555+ ตอนแรกๆเค้าก็ไม่อะไรกับเจ้าตัวแสบนี่หรอกนะ

แต่พักหลังๆมานี่รู้สึกว่า ไม่ว่าจะมองไปทางไหน จียงมันก็ลอยเค้ามาในซิลิบั่มของสมองทุกทีอ่ะ

ผมเป็นไรไปวะเนี่ย ???   ตกหลุมรักเจ้าแสบขี้โวยวายนั่นซะแล้วอ่ะ - -"

ไม่รู้แหละ ยังไงๆ วันนี้เทมโปต้องบอกรักจียงให้ได้!! ส่วนไอ้ย่นหน้าหักนั้น ...


























ต้องกำจัด! หึหึ    .........


.

.

.

"โอ๋ๆๆๆ กินเยอะๆนะกาโฮ จะได้โตเร็วๆ .... แล้วพอใครมารังแกก็งาบหัวมันเลยนะลูกป๊า!"

ภาพคนตัวเล็กผิวขาวจัดในเสื้อก้ามสีขาว กำลังนั่งยองๆลูบหัวเจ้าหมาหน้าย่นที่กำลังกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย

อยู่กับพื้น มันก็น่ารักน่ามองอยู่หรอกนะ แต่ถ้าไม่ติดที่ว่า จียงมันกำลังสั่งสอนหมาไปในทางที่ผิดอยู่เนี่ยแหละ -*-

เทมโปเหลือบมองสองพ่อลูก (?) อิ๊อ๊ะกันอยู่เงียบๆโดยไม่ขัด แต่แหม~!! ประโยคหลังๆของจียงเนี่ย

ดูมันจะกัดๆ เค้ายังไงก็ไม่รู้นะ!! แถมมีปลายหางตาสุดจิกมาทางเค้าอีกแหน่ะ!

หึ่ยยย ไม่ได้การแล้วหล่ะ เค้าควรจะรีบจัดการไอ้ย่นหน้าหักนั้นให้เร็วไว

ไม่เช่นนั้นมันจะได้ใจจียงไปหมด! ไม่ยอมโว๊ยยยยยยยยยย >O<   (ดูมัน -*- หึงแม้กระทั่งหมา)


เมื่อคิด(ชั่วๆ)ได้ดังนั้น ร่างสูงใหญ่ของเทมโปก็ลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินเลี่ยงออกมานอกบ้าน

พร้อมกับกดๆเบอร์ของใครบางคน แล้วกดโทรออก

'ยังไม่ตายอีกหรอมึง ?' ปลายสายทักทายเค้าด้วยน้ำเสียงสดใส ที่ขัดกับคำพูดซะเหลือเกิน =_________="

"เพื่อนกันเค้าทักกันแบบนี้รึไงวะ! ไอ้โจ ซองมิน!!" เทมโปตะคอกกลับแบบหยอกๆ

'โทรมานี่มึงมีปัญหาแน่ๆ -*-'

"ก็นิดนึงอ่ะ"

'อะไรอีกล่ะ ???'

"มึงช่วยพาจียงไปนอกบ้านทีได้ไหม??" แผนการชั่วร้ายของเทมโปค่อยๆ เริ่มขึ้นมาทีละนิด

เค้ารู้ดีว่าจียงน่ะปลื้ม โจ ซองมิน พี่แนวแห่งวงการแฟชั่นสุดๆ และมันก็เป็นอะไรที่โชคดีสุดๆ เหมือนกัน

เพราะเค้าดันเป็นเพื่อนสนิทกับคนที่ว่าน่ะสิ จียงนะ เพียงได้ยินแค่คำว่า 'โจ' ก็หูกระดิกแล้วล่ะ

'กี่วอน ??' ขอแค่มีเงินมา โจ ซองมินก็ทำได้ทุกอย่างแหละคร๊าบบบ ไม่ต้องฟังเหตุผลหรอก

ว่าทำไปทำไม เงินมา งานไป 555+

"นี่...เพื่อนกันมึงยังจะเอาเงินอีกหรอวะ ?" คิ้วหนาเริ่มชนกันตามอัตโนมัติ

'ไม่ได้ๆๆ ของฟรีไม่มีในโลก' ซองมินแอบหัวเราะในลำคอ หึหึ

"- -" เออๆ ถ้างั้น 5000 วอนพอมะ ??" เทมโปเสนอ

'ได้เลยเพื่อน~!!  // ตู๊ดๆๆๆๆๆ'

=________________________=;; ไอ้บ้านี่แม่ง! ช่วยฟังแผนให้จบก่อนจะได้ไหม๊วะ?!

 

 

 

//ทางด้านจียง//

"โฮ่ง โฮ่ง~!!" เสียงเล็กๆของลูกหมาตัวน้อย นาม 'น้องบอสของพ่อเบ้' ดังขึ้น

"หยุดเห่านะไอ้บอส! ... เอามานี่เลย!!" จียงดึงลูกบอลยางออกมาจากปากของเจ้าบอส หมาพันธุ์คล้ายๆปั๊ก

ซึ่งจียงก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตกลงมันพันธุ์อะไร ตาก็โตๆ เหมือนจะถลนออกมา แถมฟันเหยินอีกตะหาก

จียงล่ะกลัวหน้ามันจริงๆ =________=;;

แต่บอลเนี่ย ขอให้กาโฮเล่นก่อนไม่ได้รึไงเล่า ???  เอ่อ .. ถึงไอ้ยองเบมันจะเป็นคนซื้อมาก็เถอะนะ

แต่เวลานี้มันไม่อยู่นี่หว่า แกอยู่กับยองเบตลอดเวลาอยู่แล้ว เดี๋ยวก็ได้เล่นเเหละน่า -*-

"หงิง หงิง~" น้องบอสร้องควรครางเมื่อบอลที่ตนเล่นอยู่ดีๆก็มาโดนไอ้มนุษย์จมูกบานลีดเดอร์บิ๊กแบง

จอมลำเอียงกระฉากออกไปจากปากน้อยๆ ที่แย่ไปกว่านั้น คือเอาไปให้เจ้ากาโฮเล่น TTATT

น้องบอสมองลูกบอลสีเหลืองอร่ามด้วยสายตาละห้อย

ชาติหน้าเกิดเป็นคนเมื่อไหร่ พ่อจะทุบให้จมดินเลยคอยดู  (แน่ใจนะว่านั่นความคิดหมา ? 5+)

"ขอให้กาโฮเล่นก่อนเถอะนะบอส~!! แกไปเล่นอันนู้นไป๊~!!" จียงโยนลูกบอลสีแดงฟีบๆ ที่มันแทบจะไม่เด้ง

เอาซะเลยไปอีกทางนึง แล้วไล่เจ้าบอสให้ไปเล่นไกลๆ เพราะกลัวเจ้าบอสจะมาแย่งบอล(ที่ปล้นมา)

ของกาโฮ - -"

จียงแม่งร้ายว่ะ! เทมโปคิดในใจหลังจากแอบเฝ้าดูเหตุการณ์ตรงหน้ามานานกว่า 10 นาที =__________=;;

กระทั่งหมา มันยังลำเอียงได้ - -"  นี่กูรักมันไปได้ยังไง ??

//ปิ๊ปๆๆ~    (เสียงลาวไปมะ? - -")

พักหนึ่งเสียงโทรศัพท์เครื่องบางของจียงก็ดังขึ้น เทมโปแอบกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจเล็กน้อย

และเฝ้าดูเหตุการณ์ต่อไปเงียบๆ

"อันยอง~ ... ใครหรอครับ?" จียงเลิกคิ้วสงสัยเมื่อเบอร์ที่ไม่คุ้นดังขึ้น

.

.

.

 

.


"ว้าววว จริงหรอครับ!!! งั้นๆ เดี๋ยวผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ!!" เทมโปฟังที่เหลือไม่ค่อยถนัดอ่ะ

เพิ่งได้ยินชัดๆก็ประยคเมื่อกี๊ที่จียงตะโกนออกมานั่นแหละ หึ ... สงสัยซองมินมันเริ่มทำตามแผน

แล้วหล่ะมั๊ง ?

"กาโฮ~ ... อยู่เฝ้าบ้านดีๆนะลูก วันนี้ป่ะป๊าจะออกไปเที่ยวกับเพื่อนข้างนอกน่ะ ^^" คนตัวเล็ก

ลูบหัวหมาน้อยเบาๆ พลางกำชับอะไรไว้ต่างๆนาๆ ก่อนจะวิ่งขึ้นห้องตัวเองไป

เป็นเวลากว่าครึ่งชั่วโมง กว่าจียงจะลงมาพร้อมกับชุดใหม่และแอสเซสซอรี่อีกบรึม! O.o

ร่างสูงส่ายหัวหน่ายๆกับเจ้าพ่อแฟชั่นคนนี้เล็กน้อย ก่อนออกจากบ้านจียงมันจะต้องมีส่วนไหนซักส่วน

ที่มันซะดุดตาคนเค้านั่นแหละ อย่างวันนี้สีดูขาวๆทั้งตัว มองท่อนบนมันก็ดูจืดๆแต่มีสไตล์ แต่พอเลื่อน

มามองที่เกือก เทมโปแทบอยากหาแว่นกันแดดมาใส่ซะจริง ให้ตายเถอะ! รองเท้าคุณชายเค้าจะแปร๊ด

ไปไหนวะ ???

"จะไปไหนหรอ ?" เทมโปแสร้งถามไปงั้นแหละ อันที่จริงมันเป็นแผนที่จะทำให้จียงออกไปนอกบ้าน

"ไปซื้อเสื้อผ้ากับพี่ซองมิน!" ตอบเสียงห้วนๆด้วยอารมณ์โกรธที่ยังไม่ลดลง - -" ถึงแม้ว่าเหตุการณ์

มันจะผ่านมาเป็นชั่วโมงแล้วก็ตาม

โหย~ เซ็งว่ะครับ เพราะไอ้ย่นตัวเดียวเล๊ยยยย!!!

 

//ปัง!!//

แถมออฟชั่นเสริมด้วยการปิดประตูเสียงดังๆกระแทกสะเทือนไปถึงลำไส้ หักไหมวะ ประตูกูเนี่ย =A=

 

 

ร่างสูงแอบดูจากหน้าต่างจนมั่นใจแล้วว่าคนตัวเล็กได้ออกไปไกลจากบ้านพอสมควร เค้ารีบวิ่งจู๊ดไปล๊อค

ประตูทุกบานของบ้าน ดึงผ้าม่านปิดทุกส่วนที่มีกระจก และหันควับไปมองยังเจ้าตัวต้นเหตุที่สุดแสนจะแค้นเคือง

ไอ้กาโฮ~!!!!

 

"หึหึ ... ป่ะป๊าแกไปแล้วนะไอ้ย่น!!" ร่างสูงค่อยๆเดินเยื้องกรายเข้าไปใกล้หมายน้อยทีละนิด

เหมือนในหนังสยองขวัญ

ส่วนเจ้ากาโฮก็ค่อยๆถอยหลังไปทีละน้อยๆ จนหางติดกำแพง

เทมโปยกยิ้มอย่างเยือกเย็นเมื่อเห็นเจ้าตัวการหมดหนทางหนี และตัวสั่นระริกด้วยความกลัว


"แกรู้ไหมว่าแกทำให้จียงเกลียดฉัน! .... แกรู้ไหมว่าแกมันมือที่สาม! .... แกรู้ไหมว่าแกต้องเจออะไร?!"

ร่างสูงค่อยๆนั่งยองๆลง พร้อมกับอุ้มเจ้ากาโฮที่ตัวสั่นหนักกว่าเดิมขึ้นมาในระดับสายตา และเขย่าไปมา

ประหนึ่งว่าหมาตัวนี้เป็นเป๊ปซี่ที่พร้อมจะระเบิดได้อยู่เสมอเมื่อเปิดฝา

"หงิง~" กาโฮมองร่างสูงตาแป๋ว พร้อมครางออกมาเบาๆด้วยความกลัวสุดขีด

อันจะฉี่ก็ไม่กล้ากลัวจะโดนหั่นเอา -*-

เทมโปแยกเขี้ยวใส่เจ้ากาโฮอีกครั้ง พร้อมอุ้มหมาน้อยขึ้น แล้วไปโยนใส่ไว้ในกล่องไม้สีน้ำตาลอ่อน

พร้อมกับหยิบจดหมายซองเล็กๆเหน็บเอาไปด้วย

เค้าเตรียมการเขียนจดหมายจ่าหน้าซองไปวายจีไว้เมื่อคืน กะเอาเต็มที่ว่าจะส่งเจ้ากาโฮกลับไปหาเจ้าของมัน

ความจริงเค้าก็ไม่ได้อยากจะทำอย่างงี้หรอกนะ แต่จียงก็ใช่ว่าจะรักเจ้าย่นนี่จริงซะเมื่อไหร่ เมื่อเย็นเห็น

เตะกาโฮซะกลิ้งเลย -*-  ไหนจะอุ้มแล้วทำกาโฮหลุดมือร้องเสียงดัง แอ่ก~ อีกหล่ะ =_________=;;

เจ้ากาโฮน่ะ ท่านประธานยางเป็นคนเอามาฝากให้จียงเลี้ยงแทนชั่วคราวต่างหากล่ะ ความจริงจียง

ต้องเอาเจ้ากาโฮไปคืนพรุ่งนี้ แต่ผมคงทนให้มันอยู่นานกว่านี้ไม่ได้แล้วหล่ะ ส่งคืนก่อนกำหนดจะเป็นไรไปอ่ะ

หึหึ

 

.

.

 

.

"ฮ๊าาา~!! ... กลับมาแล้วววว กาโฮอยู่ไหนลูกกก?? มาให้ป่ะป๊ากอดทีมามะ ^^" ร่างเล็กๆเปิดประตู

เข้ามาด้วยสีหน้าระรื่น ในมือสองข้างหอบหิ้วถุงเล็กถุงน้อยมาบาน เทมโปอ่ะเดาได้ไม่ยากเลย

ว่าจากร้อยเปอร์เซ็นน่ะของในถุงพวกนั้นมันจะมีมาฝากให้เค้า ยองเบ ซึงริ และแดซอง เพียง 2-3%

เท่านั้น - -"   อีก 97% ของมันหมด

"กาโฮ~ ... กาโฮอยู่ไหนอ่ะ ?!" จียงเริ่มคิ้วขมวดเข้าหากันอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อเรียกลูกชายสุดที่รักแล้วไม่ยอมมา

ไม่ว่าจะไปเล่นอยู่ที่ไหน เมื่อเค้าเรียกไม่เกินสามครั้งเจ้ากาโฮก็จะวิ่งดุ๊กดิ๊กมาทันที แต่นี่เรียกจนปากจะฉีกถึงรูหู

กาโฮก็ยังไม่มาซักที มันน่าสงสัยอ่ะ ?

 

 

หรือว่าจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างที่เค้าไม่อยู่ ???

 

 

"ไอ้พี่เทมป์!" จากเรียกกาโฮ จียงกลับเปลี่ยนมาเรียกคนตัวสูงแทน

เทมโปที่กำลังนั่งอมยิ้มด้วยความสุขขีอยู่ในห้องนั่งเล่นถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกมาตามเสียงเรียก

"ว่าไง ?"

"ลูกชายฉันไปไหน ???" จียงพยายามกลั้นอารมณ์โกรธเอาไว้ จะร้องไห้แล้วนะเนี่ย กาโฮลูกพ่อ TT   TT

"เอ่อ ... คืองี้นะจียง~ ... ท่านยางน่ะเค้าเกิดคิดถึงเจ้ากาโฮขึ้นมา ตอนที่นายไม่อยู่เค้าเลยมารับกลับไปแล้วหล่ะ"

เทมโปแกล้งทำเสียงเศร้าๆ ก่อนจะพูดความไม่จริงออกไปด้วยความแถสุดๆ -*-

 

จียงอ้าปากค้าง ตารีเล็กนั้นเบิกขึ้นพร้อมน้ำใสๆเริ่มมาคลออยู่ที่เบ้า

โอ้~ ไม่นะ!! TT^TT จียงยังไม่ได้บอกลาลูกชายเลยอ่ะ ฮือ~!! จียงอยากบอกลามันเป็นครั้งสุดท้ายอ่ะ

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ~!!!!

"จ ... จริงหรอ?" จียงถามย้ำอีกครั้งด้วยความไม่เชื่อ แต่เมื่อคำตอบของเทมโปคือการพยักหน้าหงึกๆ

คนตัวเล็กก็ก้มหน้าลงด้วยความหมองหม่น  


ภาพเบื้องหน้าทำให้ร่างสูงอดที่จะสำนึกผิดขึ้นมาเสียไม่ได้ จียงดูน่าสงสารจับใจ~

เอ่อ ... เค้าไม่รู้จริงๆนะเนี่ยว่าจียงจะผูกพันกับไอ้ย่นนั่นขนาดนี้อ่ะ *0* จียงดูท่าจะอาลัยอาวรณ์

มันมาเลยเหอะ ชรึ๊ย!! เห็นแล้วเทมโปหึงว่ะครับ!!

"อย่าเสียใจไปเลยจียง~ .... ถึงพี่จะไม่ชอบมัน แต่พอมันจากไปแบบนี้

พี่ก็รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปอย่างเหมือนกันแหละ"  แหลสดอีกตามเคย เทมโปเอร๊ยยยยยย~!! -*-

คนตัวสูงเริ่มเกิดอาการเนียน โดยการเดินเข้าไปประชั้นชิดกายบางตรงหน้า

มือหนาเลื่อนขึ้นมาลูบผมสน้ำตาลอ่อนอย่างเบามือ

"ฮึก~ ... ไม่มีมันแล้วจะทำไงดีล่ะ ฉันคิดถึงมันอ่ะพี่เทมป์ TT^TT โฮ!!!!!~" จียงปล่อยโฮออกมาทันที

ที่จบประโยค

และนั่นมันก็เข้าล็อคตามแผนของเทมโปเดี๊ยะ! คนตัวเล็กโผกอดพี่ใหญ่อย่างลืมตัวด้วยความอาลัยเจ้ากาโฮ

ร่างสูงยกยิ้มขึ้นนิดหน่อย ก่อนจะกอดตอบแน่น

"โถ~ ไม่ต้องร้องไปหรอกจียง ... นายยังมีพี่อยู่นะ ^^" พยามจะเป็นคนดีเต็มที่ เทมโปเนียนมากจนจียง

ไม่ได้สงสัยเลยแม้แต่น้อย จียงลืมเรื่องที่โกรธเค้าไปเสียสนิท

มันเป็นโอกาสเเล้วนะ เชว ซึงฮยอน~  ตอนนี้หล่ะ นายต้องบอกรักจียงให้ได้!!!

"เอ่อ ... จียง~" แววตาขี้เล่นหายวับไปกับตา ร่างสูงดูจริงจังขึ้นมาทันทีเมื่อคิดได้ว่าจะต้อง

บอกอะไรซักอย่างกับจียงเสียที

โอว~!! ไม่เคยใจเต้นแรงขนาดนี้มาก่อนเลยว่ะครับ จียงทั้งอยู่ในอ้อมกอด คนตัวเล็กที่ไหล่ยางกำลังสั่นไหว

มันเหมือนลูกนกที่เพิ่งเกิด โฮรกกกกกกก!!~ จียงน่าถนุถนอมขนาดนี้เลยหรอนเนี่ย?

ความกล้าที่มีมาร้อยเปอร์เซ็นเมื่อกี๊มันหายไปไหนหมดวะ?!
 

"อื้อ~" ร่างบางตอบรับเสียงอู้อี้ จียงหยุดร้องไห้แล้วหล่ะ คนตัวเล็กพละออกจากอกพี่ใหญ่

 

เมื่อนึกขึ้นได้ว่า .....

 

 

 

 

 

 

 

 

กูกอดมันตอนไหนวะเนี่ย ?   O[]o!!!!  ล .. แล้วๆๆๆๆ แล้วทำไมหน้าตาไอ้ลิงโฉดมันถึงได้ดูจริงจังขนาดนั้นวะ?!

ม ... เมื่อกี๊กูกำลังเสียใจ เลยลืมเรื่องรอบตัวไปหมดสิ้น ??? อ่อก~ เทมโปพอมองใกล้ๆแล้วดูดีชิบหาย >/////<

อ๊ากกกกกกกกก~!! คิดไรของนายวะจียง!!!  >/////////////////////////<

"พี่จะบอกนายว่า ..." ถึงแม้ว่าร่างกายจะสูงใหญ่ผิดมนุษย์มนาไปหน่อยก็เถอะ

แต่ตอนนี้น่ะหัวใจเค้าแฟ่บลงเหลืออยู่เท่าไข่มดแล้วนะเว้ย   TT__________________TT 

จียงน่ารักชมัดเวลาหน้าแดงเนี่ย >..<

 

"อ่า ... เอ่อ ... " จียงก็เกิดอาการอ้ำอึ้งไม่ต่างกัน เมื่อกี๊บรรยากาศรอบตัวยังปกติอยู่เลย

ตอนนี้จียงว่ามันร้อนๆ เย็นๆ ที่หน้ายังไงก็ไม่รู้ พี่ใหญ่มันจะบอกอะไรเค้าวะ ?? 

พูดมาแค่นั้นแล้วหยุดให้อยากรู้ หึ่ย~  ><

.

.

.

.

"คบกันนะ!"

 

"O[]o! ห่ะ ?!"

 

 

 

 

 

 

 

 

/////////////////1 เดือนให้หลัง

"อ้าปากสิครับจียง ... อ้ามมมมมมม~" มือหนาป้อนไอศครีมสีขาวผ่องรสวันนิลาแสนหวาน

เข้าปากเล็กๆของจียงไปเต็มๆ

"พี่ไม่กินบ้างหรอ ?" จียงเอียงคอเอ่ยถาม

"แค่เห็นนายกินพี่ก็อิ่มแล้วหล่ะ ^^" อ้วกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!  =______________=;;

ทง ยองเบ ทนมา 1 เดือนเต็มกับไอ้คำหวานๆพวกนี้ -*- ตั้งแต่ที่ไอ้พี่ใหญ่ของวง กับ ไอ้เพื่อนรักตัวดี

มันตกลงปลงใจคับกันเนี่ย เค้าก็ต้องมาทนฟังพวกนั้นพูดหยอดคำหวานใส่กันไม่เว้นแต่ละวัน แม่งงงงง!!

เบื่อไอ้พวกคนมีแฟนจริงๆให้ตายเถอะ! ไอ้จีแม่งก็แร๊ดแรด!! ไอ้นู่นก็กระแดะ ไอ่นี่ก็กระแดะ

พี่เทมป์อย่างงู้น พี่เทมป์อย่างงี้ หึ่ยยยย!!! หมันไส้ๆๆๆๆๆ ยองเบหมันไส้ที่สุดเลย ชิชิ!!

อย่าคิดว่าเค้าไม่รู้นะ ว่าเรื่องทั้งหมดก่อนที่ไอ้พี่เทมป์มันจะบอกชอบจียงมันเป็นมายังไง หึหึ

เพราะยองเบมีสายสืบลับส่วนตัว!!

ยองเบรู้หรอกน่าว่าพี่เทมป์หึงไอ้จี เพราะไอ้กาโฮ!!! ยองเบรู้ว่าพี่เทมป์วางแผนเอาไอ้กาโฮคืนท่านยางไป

ยองเบรู้เรื่องตั้งแต่กาโฮอยู่ จนมันไปนั่นแหละ!  อยากรู้หล่ะเซ่! ว่าผมรู้ได้ยังไง ??

งานนี้ต้องขอปรบมือดังๆให้น้องบอสลูกพ่อ ^^ (????) น้องบอสเห็นเหตุการทุกอย่างแล้วก็มาบอกเค้า

เดี๋ยวค่อยคิดบัญชีกับมึงนะไอ้จี แม่งเเย่งบอลลูกบอสกู!!!!  - -"  น้องบอสมาฟ้องกูหมดละ

เพื่อความสบายใจส่วนตัว เพื่อป้องกันไม่ให้มดกันตอนกลางคืน (?) เนื่องจากไอ้สองคนนั้นมันหหวานกันจัด

และเพื่อป้องกันไม่ให้ไอ้จีมันเสียตัวให้พี่เทมป์โดยง่าย

 

 

ยองเบต้องไปรับกาโฮกลับมา!

หึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



กูจะเป็นมารผจญในชีวิตมึง ไอ้จี!!!   (อยากแกล้งลูกบอสกูก่อนทำไม?!)




"กอดทีดิจียง!" นั่นไง มาอีกและไอ้ประโยคพวกนี้ - -^^ ยองเบรำคาญว่ะครับ และมันก็มักจะตามมาด้วย

"ไม่ให้!! ... อย่าน่าพี่เทมป์~" ดูมัน - -" ปากบอกไม่ให้ แต่เสียงโครตอ่อย ไอ้จีแม่งงงงงง!!

และเหตุการณ์ต่อไป มันก็มักจะเป็นอย่างที่พวกคุณคิดนั่นแหละครับ!

"ก็จะกอดอ่ะ ... คิดถึง~" =_______________________=;; เอ่อะ!! มึงมีความสุขกันได้แค่ช่วงเวลานี้

แหละคร๊าบบบ

"อ๊าาาาาาา ><" และแล้วก็จบด้วยการที่คนตัวเล็กไปอยู่ในอ้อมกอดอุ่นๆของร่างสูง หึ๊ยยยย!!!

จียงตัวหอมที่สุดเลยยยยยย  >< แก้มแดงอีกและ เขินปิดหน้าปิดตาอีกและ มุดเข้าไป มุดอยู่นั่นหล่ะ

เฮ้ออออออ แฟนผมน่ารักเกินไปแล้วเนี่ย! >O<

"อย่าไปทำน่ารักแบบนี้ใส่คนอื่นนอกจากพี่นะจียง! .. รู้ไหม? หืม??" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบข้างๆใบหูนิ่ม

ไอ้พี่บ้าเอ๊ยยยย~!! มันสยิวนะเนี่ย >____________<

"รู้แล้วล่ะน่า >////<" เขิน เขิน เขิน แล้วก็เขินนนน ฮ๊าาาาาา ควอน จียงนี่มันเขินได้น่ากดจริงๆเล๊ย!






คืนฉากให้กูเถอะครับพี่เทมป์! - -"

มีความสุขกันเข้าป๊ายยยยยย ตอนนี้ ทง ยองเบ ไปรับเจ้ากาโฮจากท่านยางมาเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ

ด้วยเหตุผลที่ว่า ... กาโฮ กับ น้องบอส มันกำลังปิ๊งกันอยู่ ????

ท่านยางเลยไม่อยากใจร้ายกับหมาน้อยทั้งสอง จึงยอมให้เจ้ากาโฮกลับมาที่บ้านนี้แต่โดยดี

=________________=;;  ่ทานยางลืมอะไรไปรึป่าว ว่าน้องบอสก็ตัวผู้ กาโฮก็ตัวผู้ (??)

เอ่อะ เอาเข้าไปบริษัทนี้ - -"

ได้เวลาเริ่มแผน  555555555555555555555555+



ร่างหนาปล่อยเจ้าหมาหน้าย่นนาม กาโฮ เข้าไปในห้องนั่งเล่นที่ทั้งเทมโปและจียงกำลังสวีทวิ๊ดวิ๊วกันอยู่

แล้วยืนอมยิ้มด้วยความชั่วร้ายอยู่ที่ขอบประตู 'มันจะแตกกันก็วันนี้แหละว้า~' ซะใจกูจริง!!!

"อ๊ะ~  O[]o" จียงสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อรู้สึกอุ่นๆที่ปลายเท้า และจั้กจี้หน่อยๆ

เมื่อก้มลงไปดูก็พบว่า ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"กาโฮ!!!!  >__________________<< จียง







"หงิง หงิง~ ^___________________^"  << กาโฮ






"O[]o ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!" << เทมโป!

 

 

 

 

 

 

 

"กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก 55555+" <<แล้วก็ ยองเบผู้ที่มีความสุขที่สุด ^^

 

 

[THE END]

 

 

 

 

 

Talk :: เอิ่ม~!!!  ทั้งไร้สาระ ทั้งรั่ว - -"   ไม่มีอันใดดีซักอย่าง แต่งเพื่อฝึกฝีมือน่ะค่ะ

อนาคต NC-20 กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก 5555+  (ได้ข่าวเเต่งเอ็นซีไม่เป็น -*-)

เ่อ่อ ... แล้วฟิคนี้  "น้องบอสมันพูดกะยองเบได้ไง?"

 

 

ไม่รู้ดิ จินตนาการเอา 5555+

 

 

 

ไปนอนและค่าาาา บายๆๆๆๆ ม๊วฟฟฟฟฟฟ

 

 

 

 

 

รักอาม๊าหนาคร๊าาาาาาา!!!

 

 

 

 

credit :: GDthailand


น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 12 Aug 2009 22:40:00 by ✖พี่สาวน้องจี✖

edit @ 4 Dec 2009 21:27:54 by ✖ÑoonŽดอยซ์✖